Վաղ թե ուշ «ազգակործան պատուհասը» ընտանյոք հանդերձ «ծլկելու» է երկրից՝ արևմտյան «մի տաքուկ ու հարմարավետ անկյունում» քարշ տալու իր անպատիվ ու անարժեք կյանքի անիմաստ օրերը...հայոց պատժիչ բազկի զարկի ահն ու սարսափն էլ ընդմիշտ սրտում:
Վաղ թե ուշ հայ ազգի արժանավոր զավակները իրենց ձեռքն են վերցնելու «ազգակործան պատուհասի» ձեռամբ անդունդի եզրին հասցրած Պետության ղեկն ու Հայաստանը ոտքի են կանգնեցնելու այս ծնկաչոք վիճակից:
Եվ ի վերջո, հետնիկոլական շրջանում, վաղ թե ուշ շատ-շատերը ստիպված են լինելու պատասխան տալ 2020թ. նոյեմբերի 10-ից հետո իրենց արածների, ինչպես նաև չարածների համար:
Մի մասին հարցադրում են անելու իրավապահները՝ նրանց, ովքեր ուղղակիորեն մաս են կազմում «պատուհասի» ազգակործան գործունեությանը և ովքեր չեն հասցնի կամ տեղ չեն ունենա «ծլկելու»:
Մի մասին հարցադրում է անելու հասարակությունը՝ նրանց, ովքեր «հանրային ճանաչված դեմքեր» են համարվում :
Մի ստվար զանգվածի էլ հարցադրում են անելու իրենց սեփական զավակներն ու թոռները:
Առաջինների պարագայում գրեթե պարզ է ինչ է լինելու՝ օրենքի ամբողջ խստությամբ պատժվելու են գիտակցաբար հայրենավաճառությամբ զբաղված բոլոր իշխանավորները:
«Հանրային ճանաչված դեմքերի» դեպքում նույնպես պարզ է՝ հասարակական անողոք պարսավանք և հանգրվան «համազգային աղբանոցում» կամ լավագույն դեպքում «համազգային գերեզմանոցում»:
Ամենածանրը երրորդների վիճակն է լինելու՝ որոնց ոչ պատժող է լինելու և ոչ էլ պարսավանքի ենթարկող, բայց որոնք ոչ մի կերպ չեն կարողանալու ուղիղ նայել սեփական զավակների և թոռների աչքերին և պատասխանել ազգի պատմության այս արհավիրքային շրջանում իրենց պահվածքի և դիրքորոշման վերաբերյալ նրանց հարցադրմանը…
Եվ այդ ժամ բոլորը միասին անպայման կհիշեն մեծն Մաթևոսյանի խոսքերն այն մասին, որ «մարդ ու անասուն իրարից ջոկվում են հիշողությամբ» և անպայման հստակ կգիտակցեն ու կզգան իրենց «հիշողությունազուրկ անասուն» լինելը:
Վաղ թե ուշ մեր Հայրենիքը թոթափելու է թյուրքական հաճկատար «պատուհասի» ազգակործան գործունեության հետևանքներն ու նորեն դառնալու է համայն հայության արժանապատիվ ու անվտանգ բնօրրանը:
Այսօրն ապրե՛նք այնպես, որ այն դառնա արժանապատիվ հիշողություն մեր սերունդների համար , որպեսզի վաղն այդ բնօրրանում մեր վաստակած տեղն ունենանք և մեզ ՄԱՐԴ զգանք,այլ ոչ թե…
Արգամ Տեր-Պողոսյան